Voor moeders die niet kunnen loslaten, wat vaak heel logisch is




Wat wil jij van het leven?

Los van verwachtingen van familie, je gezin, de rest van de mensen waar je mee verbonden bent en maatschappelijke verwachtingen.

Wil jij alleen moeder zijn? Of ben jij meer?

Ben jij ook een unieke persoonlijkheid en volg je dus ook een eigen pad?

Heb je talenten die doordat je moeder werd geen ruimte meer kregen om te groeien?


Vragen waar ik toen ik moeder werd helemaal niet mee bezig was. In de loop der jaren realiseerde ik me hoe onbewust ik moeder was geworden. Ik was wel bezig met de rationele en praktische kant van het moederschap, maar de gevoelskant gaf ik veel te weinig aandacht. Vooral de diepere gevoelens zoals angst, onzekerheid en wantrouwen. Dat had ik van mijn eigen moeder ook niet geleerd. Net zoals veel moeders die ik spreek dat niet met hun moeders delen.

Toen ik in het jaar 2000 voor het eerst moeder was geworden ervaarde ik dan ook dat ik heel veel last had van het gevoel dat ik de controle wilde behouden. Ik durfde niet los te laten, wist ook niet hoe ik dat op een positieve manier kon doen. Dat bracht me enorm in de war, want zo'n moeder wilde ik helemaal niet zijn. Ik voelde me veranderen, alsof ik in een doolhof terecht kwam en de uitgang niet meer kon vinden. Al mijn aandacht ging uit naar het moederschap. Vooral veel moeders met pubers herkennen deze gevoelens. Doordat je kind(eren) juist in deze periode ook veel veranderen is het contact vaak complex en gaat het niet gemakkelijk en vanzelf. Ontstaat er afstand. Laat je los? Of juist niet? Dan kan het zo onduidelijk voelen wat je moet doen. De leegte die door het loslaten onstaat kan diverse gevoelens losmaken. Wie ben je zonder het moederschap? 

Die gevoelens worden bedoeld met de term navelstreng dilemma. Misschien herken je die gevoelens wel. Ik kon er soms letterlijk ziek van worden. Ik zie er veel ouders mee stoeien, maar ook andere volwassenen die met kinderen te maken hebben. 

Tot ik het moederschap als een spiegel ging zien, waarin ik onverwerkte emoties, mentale blokkades zag, maar ook zoveel potentie voor groei en persoonlijke ontwikkeling. Ik moest leren loslaten en ook gaan ontdekken wat ik vast wilde houden.

De term navelstreng dilemma ontstond in 2006 en vanaf die tijd help ik kinderen en volwassenen bij datgene wat ze niet durven of kunnen loslaten

Dat kunnen je kinderen zijn, maar ook je eigen (voor)ouders. Je gedachten, overtuigingen, conditionering, negatieve ervaringen op je werk of vanuit je verleden. Gedrag waar je steeds last van hebt en maar niet kunt veranderen. 

 

"Via kinderen kom je jezelf tegen. Ze leren je het meest, als je durft te kijken."

 

We denken dat we niet kunnen veranderen, of dat de situatie waarin je zit niet kan veranderen. Ik heb ervaren dat dat wel degelijk mogelijk is door verstand en gevoel te combineren. Vooral sinds ik mijn eigen enneagramtype ontdekte werd mij veel duidelijk over het verloop van mijn leven, mijn contact met mijn familie en mijn rol als moeder. Kennis over het Enneagram bracht mij veel ontwikkeling.

Persoonlijke ontwikkeling is hard werken, vooral mentaal. Maar als je eenmaal een begin hebt gemaakt wordt het alleen maar leuker. Ook als je kinderen al de deur uit zijn, je bent namelijk nooit te oud om te leren. Of als je zelf geen kinderen hebt, maar wel herkent dat je graag de controle wilt houden.

 

 

Astrid Geel 

Gecertificeerd Coach

Enneagram/Familieopstellingen/EFT


   


Ik heb diverse borden op Pinterest, o.a. over het navelstrengdilemma, maar ook over me-time, persoonlijke ontwikkeling en positieve inprenting. Je kunt via dit logo doorklikken.